Afgelopen zaterdag stond de derde thuiswedstrijd van het 5e op het programma, tegen Veenhuizen 3. Een ploeg die het lastig heeft en zich in de onderste regionen van de ranglijst bevindt. Op het oog een makkie zou je zeggen, maar in de wetenschap dat het 2e van Veenhuizen vrij was toch even uitkijken. Aan de andere kant, als het vijfde haar niveau zou behalen van de eerste paar wedstrijden mocht ook het tweede van Veenhuizen geen probleem opleveren.

En zie daar, vanaf de aftrap een gedreven en gemotiveerd 5e dat de tegenstander vast probeerd te zetten. En wat daarvan de oorzaak was weet ik niet, maar misschien het toetje voor later die middag. Met nieuwe spits Jack voorin naast Maarten werd spoedig de aanval gezocht. En ondanks dat het Jack zijn eerste wedstrijd was, leek het alsof hij al jaren in het elftal speelde. De samenwerking verliep voorspoedig en de eerste BAL lag er dan ook al vrij snel in. Jack draaide zich knap vrij en volgens mij heeft Abele (doelman van Veenhuizen) hierna alleen wat horen suizen. Stand dus 1-0 en voor het 5e het signaal om even gas te geven. Meerdere mogelijkheden ontstaan voor het vijfde, alleen de BAL wil er even niet in. Totdat er een vrije BAL genomen mag worden, even buiten de 16 en Dennis zich hierover ontfermt. Met de nauwkeurigheid van een Zwitsers uurwerk (nee grapje, de BAL werd aangeraakt) verdwijnt de BAL achter de grabbelende doelman van Veenhuizen. Dus 2-0 en als even later Henry (volgende keer graag wel op tijd) weet te scoren uit een corner, het lijkt zo waar wel alsof we erop getraint hebben, is de wedstrijd eigenlijk gespeeld. Het enige wat Veenhuizen hier tegenover kan zetten zijn wat overmoedig genomen vrije BALLEN van voormalig LTC-trainer Schuiling. Alle BALLEN zijn echter prooi voor Remko of het vangnet. De ruststand wordt derhalve bereikt met 3-0.

Na de thee probeert het 5e de lijn van de eerste helft door te trekken. Na 10 minuten is het opnieuw Jack die zich tussen een vijftal tegenstanders door probeert te wurmen, hetgeen ook lukt, en doeltreffend weet af te werken. BAL niet onhoudbaar, maar prima actie. Na een wat rommelige fase is het uiteindelijk Duracellkonijntje Pim die een prima aanval van Jack en Henry afrond en de stand op 5-0 brengt. Veenhuizen, dat een steeds meer geirriteerde indruk maakt, kan niets inbrengen. En als al een keer de helft van het 5e wordt bereikt staat daar een defensie waar je u tegen zegt. Gewoon niet doorheen te komen. In het verdere verloop komt er geen verandering meer in de stand, al had Erwin toch minimaal 1 keer moeten scoren. Kortom een prima 5-0 overwinning voor het 5e, dat daarmee ongeslagen blijft.

En dan, als we nog net de 2-0 van Johan van Dijk voor het eerste mee kunnen pikken, lonkt daar datgene waar menigeen al de hele week (en sommigen al weken) naar uit hebben gekeken. De BALLEN van Gerry!!! En tjonge, tjonge wat een ballen!! De een nog groter als de andere wordt geserveerd, met als sluitstuk de BAL voor Hans. En wat voor BAL!! Volgens mij spelen ze handbal met zo'n exemplaar!! Bedankt en complimenten Gerry, een vrouw een vrouw, een bal een bal!!!!!! En zo eindigde andermaal een gezellige middag bij het 5e, met drie punten in de tas en een BAL in de maag. Volgende week wacht ons de derby tegen ACV 6, de ploeg die vorig jaar kampioen in deze klasse is geworden maar door de KNVB niet omhoog is geplaatst. Hopelijk weten we dan weer ons niveau te halen en kunnen we ook hier voor een verrassing zorgen! Graag tot dan!!!

Groet, 't 5e.