Afgelopen zaterdag speelde het 4e de thuiswedstrijd tegen Gorecht 4. Een redelijke tegenstander die uit met 5-3 werd verslagen na eerst met 3-0 te hebben achter gestaan. Omdat er op vrijdag slechts 9 spelers aanwezig zouden zijn werd er andermaal een beroep

gedaan op Henk en Stefan Bodde van het 6e, hiervoor onze hartelijke dank. Tot grote verbazing en hilariteit kwam plots ook nog leider Karel vanaf de boot van Schier rechtstreeks naar LTC en omdat toch ook Hans het weer wilde gaan proberen hadden we zowaar 2 wisselspelers. Nou ja twee, het leek ons beter om alleen in uiterste nood een beroep op Karel te doen, want zo'n feestje hakt er aardig in!! Ik denk overigens dat ook de twee meter 20 lange centrumspits van Gorecht dit besluit enorm waardeerde, want die had een trauma overgehouden van de eerste wedstrijd, waarbij hij werkelijk alle kopduels verloor van de bijna 1 meter kleinere verdediger van het 4e.

En zo begonnen we de wedstrijd, de laatste die overigens op de voortreffelijke grasmat van veld 4 gespeeld werd, met Henk in het centrum van de verdediging en Stefan voor in de spits naast Ibie. Na een klein kwartiertje de kat wat uit de boom te hebben gekeken, en er geprobeerd werd vanuit de opbouw te spelen verslikte Henk zich met een balletje achter het standbeen langs en zag diezelfde boomlange spits waar ik het zojuist nog over had voorbij denderen richting doelman Harry. En ook de katachtige reflexen van lijnkeeper Harry waren niet afdoende om de 0-1 te voorkomen. Klein dompertje, maar zoals gebruikelijk schakelt het 4e dan een tandje hoger om de achterstand zo snel mogelijk weer ongedaan te maken. Aanvoerder Andre zette iedereen weer even op de juiste plaats, de duels werden wat feller in gegaan en er werd vooral een tempo hoger gespeeld. Dit leverde na een verre ingooi van Hans (toch een aardig wapen) de gelijkmaker op. Tom reageerde het snelst toen de bal tussen hem en de keeper van Gorecht bleef hangen. Dus 1-1 en gezien het spel op dat moment zeer terecht. De Gorechters waren uiteraard zeer ontdaan over deze tegentreffer en lieten dat ook duidelijk hoorbaar merken. Kortom, het gezellige sfeertje werd er niet beter op, helemaal niet toen Henry een kleine 5 minuten voor rust een corner van Ibie bij de tweede paal binnenkopte. Ruststand dus 2-1 voor het 4e.

Na de thee een wedstrijd met eenrichtingsverkeer. Van Gorecht werd niets meer vernomen, die waren in geen velden of wegen meer te bekennen. Henk kon naar hartenlust het balletje achter het standbeen oefenen zonder dat er ook maar 1 speler in de buurt was. Hans had geen last meer van de getruckte rechtsbuiten en kon eigenlijk vrijaf nemen. Doelman Harry kon zijn handschoenen wel uit doen, want er kwam geen bal meer richting zijn doel. Tom genoot zichtbaar van zijn vrijheid en snelde keer op keer langs zijn tegenstander als ware die onzichtbaar. Spits Ibie slingerde zich telkens langs de Gorechter verdedigers alsof ze er niet stonden en op het middenveld werd een rondootje gespeeld zonder dat er ook maar 1 Gorechter aan de bal kwam. Met een wervelende voetbalshow als ware het Barcelona werd Gorecht totaal zoek gespeeld. Dit werd de gespannen toekijkende, hardwerkende vrijwilligers Kuipers en Seubring (petje af voor die mannen) allemaal wat te veel en die besloten spontaan om de doelen vast te gaan demonteren, want zoals al eerder aangegeven wordt veld 4 omgetoverd in een kunstgrasveld (helaas, want voetbal speel je op echt gras).

Toen de scheidsrechter voor het einde blies en letterlijk de stofwolken opgetrokken waren, stond de 2-1 overwinning voor het 4e vast en was de tegenstander er met de staart tussen de benen tussen uit geknepen. Een verdiende overwinning op een onmachtig en onzichtbaar Gorecht. Rest ons nog het derde elftal te feliciteren met het behaalde kampioenschap waarna we komende dinsdag WVV op bezoek krijgen en dus speelt het 4e de laatste thuiswedstrijd. Dus als u nog een keer wilt genieten van een echte voetbalshow nodig ik u van harte uit om te komen kijken, we beginnen om 19.00 uur.

Groet, 't vierde!